1995'te 11 yaşındaki Zlata'nın Saraybosna kuşatması altında tuttuğu günlükten bir bölüm: 

"Sıkıntı. Ateş etme. Bombardıman. İnsanlar. Öldürülüyorlar. Üzüntü. Açlık. Sefalet. Korku. İşte hayatım. Masum 11 yaşındaki kız çocuğunun hayatı. Oyunsuz, arkadaşsız, güneşsiz, kuşsuz, doğasız, meyvesiz, çikolatasız, şekersiz ama sadece biraz süt tozuyla idare eden bir çocuk. Kısaca çocukluğu olmayan bir çocuk."

Dikmen Öğretmen Necla Karabağ İlköğretim Okulu 6. sınıf öğrencisi Rağde Gündüzöz yazıyor:

"Çevremizdeki erkek çocukların oyuncak silahlarla oynamaktan hoşlandıklarını görüyoruz. Hiçbir çocuk ileride kötü bir insan olmak istemez. Fakat küçükken alıştığı bu tip oyunlar ve oyuncaklar onu iyi yerlere ulaştırmaz. Küçükken çok hoşlandığı bu oyuncağın gerçeğine sahip olmak ister. Ve biz silah ve mermilerin nelere yol açtığını çok iyi biliyoruz.

"Şunu biliyoruz ki savaş çocukların psikolojisine çok kötü etki eder. Bunun için, sadece çocuklar için, savaşı yok etmeli, barışı yüceltmeliyiz."

 

 

Melike Özden de aynı okuldan 6. sınıf öğrencisi:

"Savaşların son bulması için bizlere düşen görevleri de küçümsememeliyiz. Bizler de oluşan sorunlarımızı şiddetle, kavga ile değil de tatlı dille, anlaşarak çözmeye çalışmalıyız. Böyle yapmalıyız ki şiddetten, kavgadan uzak bilinçli bireyleri (...) toplumları oluşturalım." 

 ************************************

ey çocuğunu sevindirmek için tüm saflığıyla hediye alan ebeveyn!

savaşlarda ölen çocukların kopan bacaklarından bahsedip sizlere dram sunmayacağım. çocuklar ellerine silahlar tutuşturulana kadar savaş bilincinden zaten yoksunlar, o her kopan kol bacak, her duran ve patlayan atardamar, bizlerin, ama daha çok egemenlerin üstüne doğru akmakta,leke bırakmakta.

alınan üniformalar, oyuncak silahlar, dünya militarizmine sunulmuş birer hediyeden başka birşey degildir. ölümün ve savaşın kutsallığını, din gibi, örf gibi çocuğukların bilincine sokamayız. vatan savunmasının veya değerlerin müdafaasının sadece ateşli silah kullanımıyla olmayacağını ayırdedemeyecek yaştaki çocuklarımızı her kurtuluş zabıtında birer küçük militan formunda sergiletmek, yurdumun aydınlık geleceğine bir baltadır. yas tutmamız gereken, dünya emperyalizminin hangi boyutlara erişebildiğini hatırlamamız gereken bir anma gününde- misal 18 mart-, barışın ve özgürlüğün, demokrasinin, çok kültürlü yapının birarada huzur içerisinde nasıl yaşayabileceğini, önceki devirlerde nasıl yaşayabildiğini anlatamıyorsak, binlerce yıldır yaşadığımız bizleri insan formuna dönüştüren bu topraklardan, Anadoludan utanmalıyız. Milli Tarih dersini müfredatta sadece savaş ve cihat anlatımıyla geçirmektense, tasavvuf kültürüyle, anaerkil düzeniyle,savaşsız ve medeni dönemleriyle de tarihimizi anımsamalıyız.

bu topraklar bin dine sahip hititleri de görmüştür, onlarca yapı sunmul artukluları da, asurluları da, iyonları da görmüştür. ve bizler türklerin, osmanlıların olduğu kadar, onların da torunlarıyız.dünyanın hiç biryerinde olmayan bir şekilde anaerkil düzeninde "barış" içerisinde yaşamış bir halkın torunlarıyız.

ama ne yazık ki günümüz militarizmine daha fazla mürit yetiştirmek için çocuklarımıza "savaş"ı anlatmaya devam ediyoruz.. yaşasın ucuz insan hayatı!!

fotoğraflar: Deanne Fitzmaurice

Dikmen Öğretmen Necla Karabağ İlköğretim Okulu 6. sınıf öğrencisi Rağde Gündüzöz yazıyor:

"Çevremizdeki erkek çocukların oyuncak silahlarla oynamaktan hoşlandıklarını görüyoruz. Hiçbir çocuk ileride kötü bir insan olmak istemez. Fakat küçükken alıştığı bu tip oyunlar ve oyuncaklar onu iyi yerlere ulaştırmaz. Küçükken çok hoşlandığı bu oyuncağın gerçeğine sahip olmak ister. Ve biz silah ve mermilerin nelere yol açtığını çok iyi biliyoruz.

"Şunu biliyoruz ki savaş çocukların psikolojisine çok kötü etki eder. Bunun için, sadece çocuklar için, savaşı yok etmeli, barışı yüceltmeliyiz."

 

 

Melike Özden de aynı okuldan 6. sınıf öğrencisi:

"Savaşların son bulması için bizlere düşen görevleri de küçümsememeliyiz. Bizler de oluşan sorunlarımızı şiddetle, kavga ile değil de tatlı dille, anlaşarak çözmeye çalışmalıyız. Böyle yapmalıyız ki şiddetten, kavgadan uzak bilinçli bireyleri (...) toplumları oluşturalım." 

 ************************************

ey çocuğunu sevindirmek için tüm saflığıyla hediye alan ebeveyn!

savaşlarda ölen çocukların kopan bacaklarından bahsedip sizlere dram sunmayacağım. çocuklar ellerine silahlar tutuşturulana kadar savaş bilincinden zaten yoksunlar, o her kopan kol bacak, her duran ve patlayan atardamar, bizlerin, ama daha çok egemenlerin üstüne doğru akmakta,leke bırakmakta.

alınan üniformalar, oyuncak silahlar, dünya militarizmine sunulmuş birer hediyeden başka birşey degildir. ölümün ve savaşın kutsallığını, din gibi, örf gibi çocuğukların bilincine sokamayız. vatan savunmasının veya değerlerin müdafaasının sadece ateşli silah kullanımıyla olmayacağını ayırdedemeyecek yaştaki çocuklarımızı her kurtuluş zabıtında birer küçük militan formunda sergiletmek, yurdumun aydınlık geleceğine bir baltadır. yas tutmamız gereken, dünya emperyalizminin hangi boyutlara erişebildiğini hatırlamamız gereken bir anma gününde- misal 18 mart-, barışın ve özgürlüğün, demokrasinin, çok kültürlü yapının birarada huzur içerisinde nasıl yaşayabileceğini, önceki devirlerde nasıl yaşayabildiğini anlatamıyorsak, binlerce yıldır yaşadığımız bizleri insan formuna dönüştüren bu topraklardan, Anadoludan utanmalıyız. Milli Tarih dersini müfredatta sadece savaş ve cihat anlatımıyla geçirmektense, tasavvuf kültürüyle, anaerkil düzeniyle,savaşsız ve medeni dönemleriyle de tarihimizi anımsamalıyız.

bu topraklar bin dine sahip hititleri de görmüştür, onlarca yapı sunmul artukluları da, asurluları da, iyonları da görmüştür. ve bizler türklerin, osmanlıların olduğu kadar, onların da torunlarıyız.dünyanın hiç biryerinde olmayan bir şekilde anaerkil düzeninde "barış" içerisinde yaşamış bir halkın torunlarıyız.

ama ne yazık ki günümüz militarizmine daha fazla mürit yetiştirmek için çocuklarımıza "savaş"ı anlatmaya devam ediyoruz.. yaşasın ucuz insan hayatı!!

fotoğraflar: Deanne Fitzmaurice

Son Güncelleme : 12-04-2008 11:44

Anahtar kelimeler : çocuk, oyun, oyuncak, savaş, zlatan, ölüm, insan, anadolu

Ortalama Üye Değerlendirmesi

Yorum Sayısı: 2 / 2